I wanna be...

kiedy coś raz kopnie cię w dupę, to nie masz tak, że dobija cię nawet to, ze ulubione spodnie są akurat w praniu i nie możesz ich założyć? jasne, że tak jest. wystarczy tylko, że jedna z setek śrubek wypadnie, to wieża zaczyna się wykrzywiać, z czasem upadnie. dzisiaj czuje się jak taka wieża... boję się, że to tylko kwestia czasu jest, a czeka

men in the mirror.

wydaje mi się, że problemem nie jest duża różnica wieku. ani nawet narzeczona czekająca za drzwiami sypialni. ani nawet to, że on jeszcze mnie nie pokochał. problem pojawia się wtedy, kiedy zaczynasz myśleć: co ludzie powiedzą? w tak małym miasteczku, jak moje, niestety szybko by nie przestali gadać o związku małolaty i trzydziestoletniego

black and white.

ciężki dzień? no, tak trochę... do tego jest bardzo zimno. jak na sierpniowe noce, to jest bardzo zimno. ogólnie to tegoroczne lato nie należy do najcieplejszych. i chyba do najprzyjemniejszych też nie... dzisiaj wybuchłam. po prostu straciłam głowę i panowanie nad swoimi emocjami. nagle przestałam siebie rozumieć. przestałam kontrolować swoje

punk is dead.

przez palce przeszła mi śmierć. ogólnie było to dziwne spotkanie. bardzo szybkie i emocjonujące jak żadne. czy jej się boje? nie. wkurwiła mnie tylko, że przyszła tak nagle, nikogo nie uprzedzając. ucieszyła mnie, kiedy poszła i powiedziała, że wpadnie kiedy indziej. nikomu nie życzę tego uczucia. kiedy strach czujesz nawet w czubkach palców u

all day, all night...

i tak mi się podoba. i podobają mi się te ostatnie dni, kiedy mogłam sobie codziennie patrzeć jak wywija na perkusji. i śnił się nie dzisiaj, że zgubiłam mu te pałeczki do perkusji, przepraszam jeśli mają one jakąś swoją specjalną nazwę. z tego wszystkiego to jest tak, że trzy moje największe przyjaciółki wzdychają za swoimi miłościami, a bo

the end?

wszyscy musimy pamiętać, że miłość i inne jej odpowiedniki typu zakochania czy zauroczenia to nie kalectwo! a kiedy już sobie to przyswoimy, to jeszcze możemy liczyć na szczęśliwe zakończenie. jest mi źle... jest mi smutno... jest mi ciężko... za dużo się dzieje w moim życiu. co jest lepsze? jego obojętność, czy chęć rozmowy? z czym da się żyć?

so what?

jak się dziś czuje? jestem szczęśliwa, zakochana w piosence `Judas` Lady Gagi. już tak bajecznie mi się podoba, że nie mogę nie zrobić głośniej kiedy leci na vivie! jedno wielkie szaleństwo. jestem zauroczona, zaczarowana tym jak czuły potrafi być mężczyzna. jestem małolatą, której facet po 50-tce mówi: podobasz mi się, ale znam twojego tatę.

I wanna kiss you...

jeszcze nie dawno chciałam wszystkie swoje problemy wrzucić do kosza na śmieci. dzisiaj okazuje się, że tak się nie da. bo nie dość, że muszę zamartwiać się swoimi ciągle narastającymi kłopotliwymi sytuacjami, które trzeba ogarnąć, to jeszcze na dokładkę nie mogę powstrzymać się od nie ogarniania czyiś problemów. siedzę w łóżku i zastanawiam się

I love you!

już wiem po jakim czasie, zaczynamy tęsknić za tym co minęło.

nie, jeszcze raz.

już wiem, że z biegiem czasu zaczynamy tęsknić za tym co minęło. a tak naprawdę to myślałam, że to nie będzie wracać. skończyło się prawda i już... nie ma. i kocham ten stan, kiedy są ludzie, którzy chcą cię przytulić. no i żeby nie było, kocham tych ludzi. kiedy

show must go on!

wierzyć, czy nie wierzyć w przewidywany koniec świata? nawet jeśli nie wierze, to pojawia się wewnętrzny strach. nie wiem skąd on. ale jakby tak pomyśleć, że miałabym nie zrobić prawka, bo wchłonie mnie jutro wielka dziura? aaa. ciekawe, nie? w takich oto momentach, człowiek zastanawia się ile czasu przesiedział bezczynnie, nic nie robiąc. albo